Nederlandse naam Grasparkiet
Latijnse naam Melopsittacus Undulatus (=zingende papegaai).
Verspreiding De grasparkieten die thans bij ons in de huiskamer en in voliéres worden gehouden, stammen allemaal af van de wilde grasparkiet. Deze fraaie grasgroen met geel gekleurde vogels komen oorspronkelijk uit Australië waar ze in grote groepen rondtrekken.
Grootte
Geslachtsonderscheid Man en pop zijn in hun verenkleed aan elkaar gelijk, het enige verschil is te vinden in de kleur van de neusdoppen boven de snavel, deze zijn bij de man blauw en bij de pop vleeskleurig. De jongen zijn wat matter dan hun ouders en de zwarte stippen op de keel zijn nog minder duidelijk. Ze komen op kleur op een leeftijd van drie tot zes maanden. Het is verstandig ze pas voor de kweek in te zetten als ze minstens negen maanden oud zijn. Ze zullen echter waarschijnlijk al wel eerder beginnen als ze een geschikte partner en een broedblok ter beschikking hebben.
Sociale eigenschappen Deze parkiet is het meest actief in de vroege morgen en tegen het vallen van de schemering, op zoek naar water en voedsel. Overdag zoekt hij een beschut plaatsje en houdt hij zich tijdens de heetste uren stil en rustig. Hij leidt een zwervend bestaan, omdat hij vaak de regens volgt.
Geschikte behuizing Parkieten kunnen zowel in een kooi, kamer, voliére en broedkooi als in een buitenvoliére gehouden worden. Het heeft geen zin hun verblijf te beplanten, aangezien deze vogels beplanting doorgaans stuk knagen.
Omgevingstemperatuur Grasparkieten zijn gehard en kunnen 's-winters in een buitenvoliére gehouden worden, mits ze zich kunnen terug trekken in een goed geïsoleerde nachthok.
Voedsel De grasparkiet leeft bijna uitsluitend van de zaden van grassen en andere planten of op dicht bij de grond, onder meer van die spinifex-gras.
Activiteiten: Grasparkieten zijn naar alle waarschijnlijkheid de bekendste kooi- en voliérevogels. Ze kunnen erg tam worden en met heel veel geduld zijn sommige ervan ook wel enkele woorden te leren. Imitatietalent is echter niet bij alle vogels aanwezig. Jonge dieren kunnen erg tam gemaakt worden, maar ook oudere vogels zullen bij rustige benadering vertrouwelijk worden met hun verzorger. Parkieten maken kwetterende geluiden. Ze nemen graag een bad en moeten hiertoe ook de mogelijkheid krijgen. Hoewel ze prima kunnen vliegen, zijn het uitgesproken klimmers. Houdt u de vogel in een woonkamersituatie als eenling, zorg en dan voor dat hij voldoende afleiding heeft in de vorm van diverse speeltjes. Bij de liefhebbers krijgt hij vaak wat meer kleinere zaden als millet en witzaad dan de grotere Australische parkieten.
Activiteiten Klimmogelijkheden worden erg op prijs gesteld.
Kweek In Australië kunnen grasparkieten nestelen op elk moment van het jaar, afhankelijk van het moment waarop er regen valt. Vaak broeden ze daar twee keer, maar niet op dezelfde plaats. Als ze zich ophouden in gebieden waar vrijwel voortdurend water beschikbaar is, brengen ze op meer geregelde tijden jongen groot. Jonge mannetjes schijnen in de natuur al op een leeftijd van zestig dagen zaadcellen te kunnen produceren.
Als grasparkieten in de natuur 'vooral na regenval' echt willen broeden, wordt elke opening daar voor benut. Bij voorkeur nemen ze daarvoor een holte in een boom, maar ook op de grond worden wel eens nesten aangetroffen. Koloniebroed komt daar algemeen voor en er bevinden zich zelfs wel meer nesten in dezelfde tak. In de voliére of in de broedkooi wordt veel gebruik gemaakt van kleine nestkastjes met een bodemoppervlakte van ongeveer 12 x 12 cm en een hoogte van 15 cm, een doorsnede van het invlieggat van 5 cm is voldoende.
Eitjes De pop legt om de andere dag een ei, zij bebroedt op haar eentje het volledige nest dat uit vier tot acht eieren kan bestaan. Vooral 's-morgens vroeg en laat in de middag wordt ze door de man gevoerd. De broedduur bedraagt achttien dagen. Als de jongen voorspoedig opgroeien, verlaten ze na ongeveer tweeëndertig dagen het blok. Enkele weken daarna zijn ze dan zelfstandig.
Mutaties Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers tellen maar liefst 14 groepen waarbinnen zij worden gekeurd.
Binnen deze groepen zijn dan nog eens vijfenzeventig klassen onderscheiden !
Bijzonderheden Als er grasparkieten voor de tentoonstelling moeten worden gekweekt, is het absoluut noodzakelijk, dat ze paarsgewijs worden gehuisvest en er een strenge selectie plaatsvindt van de vogels die bij elkaar worden geplaatst.
Bronnen www.herballake.nl